Δεκεμβρίου 22, 2010

Roxelana η σκλάβα που άλλαξε την ιστορία

"Did you know that the reason why the Ottoman Empire lost its power was a woman"

Ητανε ένα βραδάκι πριν λίγο καιρό , μόλις είχε πρωτοβγεί η τσιγαροαπαγόρευση , όταν όπως είχα βγει απο την ταβέρνα που έτρωγα για να καπνίσω, έπεσα σε έναν Τούρκο.
Ο ίδιος σεβντάς του τσιγάρου μας έκανε να πιάσουμε κουβέντα που τι άλλο θα ήταν απο τα της γειτονίας μας.
-...και πώς απο εδώ τουρκε
-...και πώς σου φαίνεται η Ελλάδα τούρκε
-...και τι χαμπέρια απο την τουρκιά
ρώταγα εγώ με τα τσάτρα πάτρα αγγλικά μου.

Αυτός ήταν εμπορικός αντιπρόσωπος ή κάτι τέτοιο, που έμαθε ότι γαμιόμαστε και πλάκωσε και αυτός.
Το ένα τσιγάρο έφερε το άλλο και η κουβέντα πήγε σε παλιά ιστορικά θέματα μιας και ξυνόμασταν και οι δύο.
Εγώ με την "ευγένεια του οικοδεσπότη" το πήγαινα στην συγγένεια των λαών και αυτός μίλαγε για την μεγάλη πολυπολιτισμική Οθωμανική αυτοκρατορία .
Εκεί ήταν που μου πετάει το "Did you know that the reason why the Ottoman Empire lost its power was a woman"
και μένω άναυδος.
Οχι δεν το ήξερα . Σιγά τώρα . Ποια γυναίκα ήταν αυτή, την ήξερε η μάνα της ?
Ο τούρκος σοβαρολογούσε .Roxelana την έλεγαν μου είπε και εγώ μειλίχια χαμογελούσα.
Κάπου εκεί τελείωσε η κουβέντα μας αφού είχαμε κάνει απο τρια τσιγάρα και η γυναίκα μου έστειλε τον γιο μου να δει άν είμαι καλά ή με πάτησε το τρένο.

Μαζεύτηκα μέσα λοιπόν και για να μην με νομίσει ο τούρκος τίποτα τελευταίο έστειλα στην παρέα του δύο κατοσταράκια κρασί απο αυτό που πίνανε.



Ο Σουλεϊμάν

























Ηταν το 1520 όταν σε ηλικία 26 ετών, γίνεται σουλτάνος της Οθωμανικής αυτοκρατορίας ,ο Σουλεϊμάν Α΄ ο Μεγαλοπρεπήςδισέγγονος τους Μωάμεθ του Πορθητή διαδεχόμενος τον πατέρα του Σελήμ Α'.
Ψηλός εξαιρετικής ρώμης άντρας με πλούσια πνευματικά προσόντα .
Σε ηλικία 7 ετών σπούδαζε στην Πολη μαθηματικά, ιστορία, λογοτεχνία, θεολογία και στρατιωτικές τεχνικές.
Στην ηλικία των 15 ετών ξεκίνησε την καριέρα του ως διοικητής οθωμανικών επαρχιών και για να γίνει σουλτάνος έκανε αυτό που ο προπάππους του όρισε. «Οιοσδήποτε από τους γιούς μου ή εγγονούς μου έρθει στην εξουσία μπορεί να θυσιάσει τα αδέλφια του για να εξασφαλίσει την ηρεμία του κόσμου». Δολοφόνησε λοιπόν αδέρφια και διεκδικητές μπαρμπάδες για να έχει το κεφάλι του ήσυχο .
Μεγάλωσε στα στρατόπεδα, όπως είπαμε είχε τις ικανότητες να επιλέγει ικανούς συνεργάτες και να αξιολογεί σωστά τις πληροφορίες των συμβούλων του.
Ήταν ευνοημένος από την μοίρα διότι κληρονόμησε από τον πατέρα του, γεμάτο θησαυροφυλάκιο, μία πειθαρχημένη χώρα και επίσης είχε κληρονομήσει τον μεγαλύτερο και καλύτερα εκπαιδευμένο στρατό του κόσμου, ο οποίος διέθετε ανώτερα στοιχεία πεζικού, ιππικού, μηχανικού και πυροβολικού. Στην καρδιά του στρατού του υπήρχαν επίλεκτες λεγεώνες γενιτσάρων.

Είχε την ικανότητα, όλα αυτά τα δώρα να τα αξιοποιήσει προς όφελος της αυτοκρατορίας, οδηγώντας την στην ακμή της δόξας και της δυνάμεως της.
Διπλασίασε τα έσοδα του κράτους με απάνθρωπη όμως φορολογία. Έκτισε πολλά δημόσια κτήρια και κοινωφελή έργα όπως υδραγωγεία, γέφυρες και δρόμους.

Το χαρέμι του


















Και βέβαια σαν σουλτάνος μιας ολάκερης αυτοκρατορίας ειχε και το χαρέμι του με καμια 300αρια παλλακίδες.
Εκεί στο αυτοκρατορικό χαρέμι ζούσε η βασιλομήτωρ Βαλιδέ σουλτάν, οι αδελφές του σουλτάνου, οι παλλακίδες με τις οποίες διασκέδαζε στην κρεβατοκάμαρή του και αναρίθμητες ακόμη γυναίκες επιφορτισμένες με την οργάνωση και τη διοίκηση του γυναικωνίτη.
Η ιεραρχία του χαρεμιού είχε ως εξής : Στην κορυφή της ιεραρχίας ήταν η αξιοσέβαστη βασιλομήτωρ βαλιδέ σουλτάν, που απολάμβανε ελευθερία, δύναμη και πλούτο.
Μετά ακολουθούσε ο μεγάλος μαύρος ευνούχος, στην συνέχεια η μπας καντίν εφέντι, δηλαδή η μητέρα του διαδόχου, οι χασεκί σουλτάν, μητέρες των γιων του σουλτάνου, οι χασεκί καντίν, μητέρες των θυγατέρων του σουλτάνου και πάει λέγοντας.
Η Βαλιδέ σουλτάν κάθε χρόνο την παραμονή του Κουρμπάν Μπαϊράμ χάριζε στον γιο της και μια καινούργια σκλάβα. Ομορφότερες θεωρούνταν οι κοπέλες από τον Καύκασο, τη Γεωργία, τη Ρωσία και την Αμπχαζία, λόγω της λευκότητας του δέρματος κυρίως αλλά και της κορμοστασιάς τους.
Η τιμή αυτών κοριτσιών στα σκλαβοπάζαρα όπου τις εντόπιζαν οι προμηθευτές της Αυλής - η ηλικία τους κυμαινόταν από τις «άγουρες» 5χρονες ως τις «σιτεμένες» 20άρες - ήταν από 1.000 ως 2.000 κουρούς, τιμή ιδιαίτερα χαμηλή αν σκεφτεί κανείς ότι εκείνη την εποχή ένα άλογο κόστιζε όχι λιγότερο από 5.000 κουρούς. Μόλις το «εμπόρευμα» έφτανε στο χαρέμι εξεταζόταν από έμπειρους ευνούχους και το παρουσίαζαν στη Βαλιδέ.
Οσες από τις κοπέλες δεν ήταν μουσουλμάνες προσηλυτίζονταν στο Ισλάμ γιατί ο σουλτάνος δεν μπορούσε να κοιμηθεί με «άπιστες» και έπαιρναν καινούργια ονόματα, που ταίριαζαν στις ιδιότητες και στα εξωτερικά χαρακτηριστικά τους, όπως λόγου χάριν Γκιουλμπαχάρ (Ρόδο της Ανοιξης) ή Γκιουλμπεγιάζ (Ροδόλευκη). Εννιά χρόνια αργότερα, σε περίπτωση που ο σουλτάνος δεν τις επέλεγε για να περάσει μαζί τους έστω και μια νύχτα, τα κορίτσια αυτά είχαν το δικαίωμα να φύγουν και ο πολυχρονεμένος εγγυόταν για την ελευθερία τους και τις προίκιζε ώστε να μπορέσουν να παντρευτούν και να μην κακοπέσουν.


Η ζωή μες το χαρέμι ήταν άνετη και πληκτική
Η ημέρα ξεκινούσε με καθαρισμό και προσευχή. Μετά έπιναν καφέ, κάπνιζαν ναργιλέ, έτρωγαν λουκούμια και πλουσιότατο γεύμα, έλεγαν τα χαρτιά. Καμιά φορά έβλεπαν Καραγκιόζη.
Έβγαιναν περίπατο στους κήπους του ανακτόρου, όπου μάζευαν λουλούδια και έπαιζαν παιδιάστικα παιχνίδια, όπως τυφλόμυγα ή προσπαθούσαν να ισορροπήσουν καθισμένες ανάποδα σε έναν γάιδαρο. Τα καλοκαίρια βουτούσαν στα σιντριβάνια για να δροσιστούν και ο σουλτάνος από το παράθυρο τούς πετούσε μαργαριτάρια και διαμάντια και διάλεγε την οδαλίσκη της νύχτας.
Ενας άλλος χώρος για την ηδονή του βλέμματος ήταν και το χαμάμ. Οι γυναίκες του χαρεμιού φημίζονταν για το μεταξένιο δέρμα τους -άλλωστε η καθαριότητα ήταν εξαγνισμός, και στο ανάκτορο υπήρχαν περίπου 30 χαμάμ.

Ντυμένες με βαριά χρυσοκέντητα υφάσματα, φορτωμένες με πολύτιμους λίθους, οι γυναίκες του χαρεμιού άλλες δέχονταν τη μοίρα τους κι άλλες ασφυκτιούσαν. Ομως, όλες όφειλαν να υπακούν στους αυστηρούς κανόνες της θηλυκής τους κοινωνίας και όποια ήταν απείθαρχη την τιμωρούσαν με ξυλοδαρμό, απομόνωση ή την απέπεμπαν από το χαρέμι και δεν είχε καμιά ελπίδα να παντρευτεί. Για τα πιο βαριά παραπτώματα (εάν έκλεβε, έκανε μάγια ή είχε σεξουαλική δραστηριότητα) η τιμωρία ήταν να την πετάξουν στραγγαλισμένη ή ζωντανή στο Βόσπορο.

«όταν ο σουλτάνος ήθελε να διασκεδάσει με κάποιες οδαλίσκες ψιθύριζε το όνομά τους στο αφτί της μπας καντίν, η οποία φρόντιζε να τις στείλει στα ιδιαίτερα δωμάτιά του. Εκεί ο πολυχρονεμένος τις παρατηρούσε με την ησυχία του και μόλις αποφάσιζε με ποια ήθελε να πλαγιάσει τής έδινε το μαντίλι του. Κι όταν η νεαρή σκλάβα, πλυμένη και καλοντυμένη έμπαινε στην κρεβατοκάμαρα του αφέντη, όφειλε να περπατήσει στα τέσσερα για να φτάσει ώς το κρεβάτι του...»
γράφει ο Ενετός πρεσβευτής της Υψηλής πύλης και κάνει τα όνειρα των χριστιανών ανήσυχα.
Στον εσωτερικό κόσμο του χαρεμιού ήταν τεράστια τιμή να σε διαλέξει ο σουλτάνος ακόμα και για μια μόνο νύκτα. αφού αυτόματα ανέβαινε στην ιεραρχία .

Τελικά το χαρέμι ήταν αυτό που έλεγε το κοράνι «Η γυναίκα είναι ένας αγρός, ένα είδος ιδιοκτησίας που ο σύζυγος μπορεί να χρησιμοποιεί κατά βούληση» και οι τουρκοι με την πολυπολιτισμική κουλτούρα τους δεν μπαίνανε στην διαδικασία "να βρούμε μια γαλαζοαίματη να τις κάνουμε παιδιά μην αλλοιωθεί η φάρα μας" όπως κάνανε στην δύση.
Του είχανε του αυτοκρατορα-σουλτάνου ένα σωρό γυναικες και αυτός όπου προλάβαινε βάτευε.
Εκανε ο σουλτάνος ένα σκασμό παιδιά και μετα το θάνατό του εάν δεν είχε ορίσει κάποιο διάδοχο όσο ζουσε, πλακωνόντουσαν μεταξύ τους και ο δυνατότερος απο όλες τις απόψεις γινότανε σουλτάνος . Εύκολα πράματα

Η Ρωξελάνα 




Η Ρωξελάνα ή Ρωξελάνη ή Ρωζελάνα ηταν Ουγκρανή κόρη χριστιανού ιερέα, (η κατά κόσμον Αλεξάνδρα Λισόφσκα ) που κάποια ορδή Τατάρων την σκλάβωσε και βρέθηκε στο σκλαβοπάζαρο της Κωνσταντινούπολης.
Εκεί την αγόρασε ο Μεγάλος βεζίρης ο Ιμπραήμ και την πρόσφερε δώρο στη Βαλιδέ σουλτάν Χάφσα.
Την κάνανε πάραυτα μουσουλμάνα και πήρε το όνομα Χουρέμ (που σημαίνει χαμογελαστή) για το κέφι της και τις ικανότητές αφήγησης και εντάχθηκε στις κατώτερες βαθμίδες της ιεραρχίας
Αν πιστέψουμε τον πρέσβη της Γαληνότατης Δημοκρατίας της Βενετίας στην Υψηλή Πύλη, η κοπέλα ήταν «νέα αλλά όχι ωραία, χαριτωμένη αλλά κοντή». Ο Σουλεϊμάν πάντως που είχε μόλις επιστρέψει από την πολιορκία του Βελιγραδίου όταν την είδε ανάμεσα στη μακριά σειρά από οδαλίσκες, τόσο μαγνητίστηκε από το έντονο βλέμμα και τα πυρρόξανθα μαλλιά της που διέταξε να του την ετοιμάσουν για το βράδυ.
Φαίνεται πως του άρεσε η πρώτη βραδιά μαζί της και την ζήτησε και την επομένη φορά και την μεθεπομένη και την ξαναμεθεπομένη παραμελώντας ένα χαρέμι τριακοσίων γυναικών

Ο κόσμος του χαρεμιού σε σύντομο χρονικό διάστημα ήρθε ο πάνω κάτω.

Η Μαχιντεβράν μια πανέμορφη ψηλή Αρναούτισα που είχε μετονομαστεί Γκιούλμπαχάρ (Ανοιξιάτικο Ρόδο,) και ηταν μητέρα του Μουσταφά, του μεγαλύτερου γιου του σουλτάνου και διαδόχου του , δεν άργησε να αντιληφθεί ότι ο σουλτάνος είχε σαγηνευτεί από τη νεοφερμένη στο χαρέμι και διαβλέποντας τον κίνδυνο να περάσει η ίδια σε δεύτερη μοίρα, ενώ ήταν η πρώτη που είχε τεθεί στην «υπηρεσία της Μεγαλειότητός του», άρχισε να της κάνει γυμνάσια κάποια μέρα μάλιστα της έγδαρε το πρόσωπο με τα νύχια αποκαλώντας την «προδότρια » και «βρομερό κρέας»

Λίγο αργότερα ο σουλτάνος κάλεσε την Ρωξελάνα να πάει κοντά του και αυτή πρωτάκουστα αρνείται
να εκτελέσει την επιθυμία του, λέγοντας πως ήταν ανάξια της εύνοιάς του, επειδή την είχαν αποκαλέσει
«βρομερό κρέας». Ο σουλτάνος ρώτησε, έμαθε τι είχε συμβεί είδε και το μουτράκι της Ρωξελάνας γδαρμένοκαι η Μαχιντεβράν εκδιώχθηκε αμέσως από το παλάτι.
Στην συνέχεια ο Σουλεϊμάν προσκολλάτε ακόμα περισσότερο απάνω της αφήνοντας το χαρέμι του απότιστο.
Η Ρωξελάνα απέκτησε πολύ γρήγορα μεγάλη δύναμη οσο ποτέ άλλοτε στην ιστορία του οθωμανικού οίκου .
Και η δύναμή της αυξάνεται αφου σύντομα κάνει και γιο του Σουλειμάν τον Μωάμεθ και καπάκι τον Σελήμ και τον Βαγιαζήτ.

Η πολιορκία της Βιέννης
Βέβαια ένα μεγάλο κράτος σαν την Οθωμανική αυτοκρατορία ήθελε πολέμους να τραφεί .

Ετσι στις 10 Απριλίου του 1529 ο Σουλεϊμάν αναχώρησε από την Κωνσταντινούπολη με στρατό 120.000 ανδρών, ο οποίος συνοδευόταν από 200.000 βοηθητικό προσωπικό και ακολούθους του, για την αυστριακή πρωτεύουσα, τη Βιέννη. Καθ' οδόν, ο τεράστιος στρατός καταλάμβανε πόλεις και έκανε επιδρομές στην ύπαιθρο για να αποκτά τρόφιμα και σκλάβους.

Εν τω μεταξύ η Βιέννη προετοιμαζόταν για την επικείμενη σύγκρουση υπό τη στρατιωτική ηγεσία του κόμη Νικόλας φον Ζαλμ Ράιφερσαϊντ και του Βίλχελμ φον Ρόγκεντορφ.
Το έργο τους φαινόταν ακατόρθωτο. Τα τείχη της πόλης, πλάτους μόλις 1,5-2 μέτρων, ήταν σχεδιασμένα για να αποκρούουν επιδρομές του Μεσαίωνα και όχι το προηγμένο πυροβολικό των Τούρκων. Ολόκληρη η αυστριακή φρουρά αριθμούσε μόλις 20.000 στρατιώτες με 72 κανόνια. Οι μοναδικές ενισχύσεις που έφθασαν στην πόλη ήταν ένα απόσπασμα από 700 μουσκετοφόρους από την Ισπανία.

Παρά τα μειονεκτήματα της, η Βιέννη είχε αρκετούς φυσικούς παράγοντες για ενίσχυση της άμυνας της. Ο Δούναβης εμπόδιζε οποιαδήποτε πρόσβαση από βορρά και ο μικρός πλωτός δίαυλος Βίνερ, που βρισκόταν στα ανατολικά, άφηνε μόνο τον νότο και τη δύση απροστάτευτους. Οι Βιεννέζοι στρατηγοί εκμεταλλεύθηκαν στο έπακρο τις εβδομάδες που προηγήθηκαν της άφιξης των Τούρκων. Γκρέμισαν κατοικίες και άλλα κτίρια έξω από το νότιο και από το δυτικό τείχος, ώστε να ανοίξουν πεδία βολής για τα κανόνια και τα
μουσκέτα τους. Έσκαψαν τάφρους και τοποθέτησαν διάφορα εμπόδια στους δρόμους της προσπέλασης. Συγκέντρωσαν εφόδια για μακρόχρονη πολιορκία εντός των τειχών και απομάκρυναν από την πόλη πολλές γυναίκες και παιδιά όχι μόνο για να μειώσουν τις ανάγκες σε τρόφιμα και εφόδια, αλλά επίσης για να περιορίσουν τα φοβερά επακόλουθα σε περίπτωση που θα νικούσαν οι Τούρκοι.

Τη Βιέννη βοήθησε σημαντικά άλλος ένας παράγοντας: το καλοκαίρι του 1529 ήταν ένα από τα πιο βροχερά της ιστορίας. Οι συνεχείς βροχοπτώσεις καθυστέρησαν την προέλαση των Οθωμανών και έκαναν δύσκολες τις
συνθήκες για τον στρατό τους. Όταν τελικά έφθασαν στη Βιέννη τον Οκτώβριο, έπιανε χειμώνας και οι αμυνόμενοι είχαν προετοιμαστεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Ο Σουλεϊμάν ζήτησε αμέσως την παράδοση της πόλης. Όταν πήρε αρνητική απάντηση, άρχισε έναν καταιγισμό πυρός εναντίον των τειχών της με τα 300 κανόνια του και διέταξε τους υπονομοποιούς του (λαγουμιτζήδες )να σκάψουν κάτω από τα τείχη και να τοποθετήσουν εκρηκτικές ύλες για να τα γκρεμίσουν.
Οι Αυστρίακοι έβγαιναν από τα τείχη για να επιτεθούν στους μηχανικούς και στους πυροβολητές αλλά και για να σκάψουν αντιτάφρους. Αρκετες φορες κατά τις επόμενες τρεις εβδομάδες το πυροβολικό και τα εκρηκτικά των
εισβολέων δημιούργησαν μικρά ρήγματα στα τείχη, αλλά οι Βιεννεζοι στρατιώτες εκλειναν γρήγορα τα κενά και απέκρουαν οποιαδήποτε είσοδο στην πόλη.

Στις 12 Οκτωβρίου οι ψυχροί χειμερινοί άνεμοι σάρωναν τη Βιέννη.

Τα γράμματα του Σουλεϊμάν στην Ρωξελάνα «Επιτέλους, θα ενωθούν οι ψυχές, οι σκέψεις, η φαντασία, η καρδιά μου, όλο το είναι μου με σένα, μοναδική αγάπη μου» , δείχνουν την ψυχική του κατάσταση και κείνη του απαντούσε: «Κύριέ μου, η απουσία σας μού έχει ανάψει πυρκαγιά που δεν μπορώ να σβήσω. Λυπηθείτε με που υποφέρω και γράψτε μου ένα γράμμα, μόλις μπορέσετε, ώστε να βρω λίγη παρηγοριά».

Ο Σουλεϊμάν διέταξε άλλη μια επίθεση με τους γενίτσαρους επικεφαλής.
Δυο υπόγειες εκρήξεις κοντά στη νότια πύλη άνοιξαν για λίγο τον δρόμο στους μισθοφόρους, αλλά οι υπερασπιστές της πόλης έκλεισαν το κενό και σκότωσαν πάνω από 1.200 εχθρούς. Δυο ημέρες αργότερα ο Σουλεϊμάν έδωσε εντολή για μια τελευταία επίθεση και πάλι οι Βιεννέζοι την απέκρουσαν και πάλι με επιτυχία.

Αυτό ήταν

Ο Σουλεϊμάν είχε αποτύχει για πρώτη φορά. Δεκάδες από τους ανίκητους μέχρι τότε γενίτσαρους βρίσκονταν νεκροί έξω από τα τείχη της πόλης.
Ο τουρκικός στρατός δεν είχε πλέον άλλη επιλογή παρά να κάψει το τεράστιο στρατόπεδο του και να γυρίσει πίσω στην Κωνσταντινούπολη.
Πριν όμως γίνει αυτό, έσφαξαν τους χιλιάδες αιχμαλώτους που είχαν πιάσει καθ' οδόν προς τη Βιέννη. Στη διάρκεια της πορείας τους, πολύ περισσότεροι Τούρκοι πέθαναν από τις εφόδους εχθρικών ομάδων που χτυπούσαν τις πτέρυγες του στρατού τους.

Η αποτυχία στη Βιέννη δεν μείωσε σημαντικά την ισχύ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, σταμάτησε όμως την προέλαση των μουσουλμάνων στην Ευρώπη.
Ο Σουλεϊμάν και ο στρατός του σημείωσαν πολλές επιτυχίες μετά τη Βιέννη, αλλά αυτές οι νίκες έγιναν στην Ανατολή εναντίον των Περσών και όχι στη Δύση κατά των Ευρωπαίων.
Μετά τη μάχη της Βιέννης οι χώρες της Δύσης έπαψαν να θεωρούν ανίκητους τους Τούρκους και τους γενίτσαρους.

Αν ο Σουλεϊμάν είχε κατακτήσει τη Βιέννη, ο στρατός του θα συνέχιζε την επίθεσή του κατά των γερμανικών επαρχιών την επόμενη άνοιξη.
Υπήρχε συνεπώς μεγάλη πιθανότητα ότι η αυτοκρατορία του Σουλεϊμάν θα έφθανε τελικά μέχρι τη Βόρεια θάλασσα, παρά τη συμμαχία του με τη Γαλλία. Αντιθέτως, όμως μετά τη Βιέννη οι Οθωμανοί δεν τόλμησαν να επιτεθούν ξανά στην Ευρώπη , Η ισχύς και η επιρροή της αυτοκρατορίας τους είχε αρχίσει να παρακμάζει αργά αλλά σταθερά. Η ανεπιτυχής πολιορκία της Βιέννης από τους Οθωμανούς Τούρκους το 1529 χαρακτήρισε την αρχή της μακράς παρακμής της αυτοκρατορίας τους. Σταμάτησε επίσης την προώθηση του Ισλάμ στην κεντρική και στη δυτική Ευρώπη, διασφαλίζοντας έτσι την κυριαρχία του χριστιανισμού σε αυτήν την περιοχή.

Σύμφωνα με την τούρκικη ιστοριογραφία την ημέρα που ο Σουλειμάν αποφάσισε να γυρίσει στην αγκαλιά της αγαπημένης του οι λαγουμτζήδες είχαν καταφέρει να σκάψουν δίοδο στην πόλη χωρίς να γίνουν αντιληπτοί.


Η κυριαρχία της Ρωξελάνας



Γυρνώντας στην Πόλη ο Σουλεϊμάν σκέφτεται τα παντρολογήματα
Ο γάμος τους έγινε στα 1534, περιγράφεται από τον Βρετανό παρατηρητή σερ Τζορτζ Γιανγκ:
«Η τελετή έλαβε χώρα στο παλάτι και ο γάμος γιορτάστηκε με μεγάλη λαμπρότητα. Ο λαός πρόσφερε δώρα, τα σπίτια φωτίστηκαν και στολίστηκαν με γιρλάντες. Παντού έπαιζε μουσική, παντού γλεντούσανε, παντού χορεύανε. Στον βυζαντινό ιππόδρομο έγινε μια μεγάλη τελετή. Το θεωρείο της σουλτάνας και της ακολουθίας της ήταν καλυμμένο με επίχρυσα καφασωτά. Μέσα από αυτά η Ρωξελάνη παρακολουθούσε κονταρομαχίες, στιςοποίες έλαβαν μέρος χριστιανοί ιππότες και μουσουλμάνοι αξιωματούχοι, νούμερα με ακροβάτες και ζογκλέρ και μια παρέλαση άγριων ζώων, ανάμεσα στα οποία ξεχώριζαν οι καμηλοπαρδάλεις με τους μακρούς λαιμούς τους, που έφταναν μέχρι τον ουρανό...».
Και βέβαια αφου παντρευτήκανε η Ρωξελάνα έπρεπε να κοιτάξει και το μέλλον των παιδιών της .
Υπήρχαν τέσσερα αγόρια ο Μουσταφά, ο Μωάμεθ ο Βαγιαζήτ και ο Σελήμ.
Αυτά τα παιδιά μεγάλωναν σε ένα περιβάλλον το οποίο διαρκώς τα αξιολογούσε όσον αφορούσε
τις ικανότητές τους. Ο πρωτότοκος, ο Μουσταφάς ,είχε το κληρονομικό δικαίωμα να κυβερνούσε και μάλλον θα «θυσίαζε» τ' αδέρφια του. Ο Μουσταφά, γεννημένος το 1516, ήταν γιός της πρώτης σουλτάνας,της Μαχιντεβράν (Γκιούλμπαχάρ) . Αυτός προορίζετο να διαδεχθή τον πατέρα του. Δεν ήταν ένας τυχαίος άνδρας.
Είχε ισχυρή προσωπικότητα, ηταν αξιοσέβαστος, πολεμικότατος, και κατά τα λεγόμενα της εποχής εκείνης,είχε όλα τα προτερήματα του πατρός του χωρίς όμως τα ελαττώματά του. Είχε επιβληθεί στον στρατό, και λατρεύονταν από τον στρατό και τους γενιτσάρους. Επιπλέον τον αγαπούσε και ο πατέρας του (Το μέλλον της αυτοκρατορίας προβλέπετο λαμπρότατο, υπό την ηγεσία του… σύμφωνα με την τούρκικη βιβλιογραφία)
Αλλα ποια μάνα θα επιφύλασε τέτοιο τέλος στα παιδιά της . Ο Μουσταφάς σιγά σιγά διαβάλλεται και μια νύχτα με εντολή του Σουλειμάν στραγγαλίζεται με μεταξωτό μαντήλι απο κάποιον γενίτσαρο όπως ο άγραφοςνόμος όριζε για να μην χυθεί το βασιλικό το αίμα. Η αιτιολογία στους διαδρόμους του παλατιού ήταν ότι συνωμότησε εναντίον του πατέρα του.

Εκτός όμως απο τον Μουσταφά υπήρχε και κάποιος άλλος που στέκονταν εμπόδιο της Ρωξελάνας για
να ελέγξει πλήρως τον "Μεγαλοπρεπή"

Ο μεγάλος Βεζύρης Ιμπραήμ . Αυτός που πρωτοεντόπισε την Ρωξελάνα στο σκλαβοπάζαρο και την έδωσε στην μάνα του σουλτάνου .
Γεννημένος στην Πάργα το 1493, αιχμαλωτίστηκε από πειρατές, πουλήθηκε και κάποια στιγμή
κατέληξε στο παλάτι. Μιλούσε ελληνικά, περσικά, σερβοκροατικά και ιταλικά, κι έπαιζε λαούτο. Όταν τον γνώρισε ο νεαρός τότε πρίγκιπας Σουλεϊμάν, γοητεύτηκε. Οι δυο άντρες έγιναν στενοί φίλοι και μετά την ενθρόνιση του Σουλεϊμάν ο Ιμπραήμ ανελίχθηκε ταχύτατα στα υψηλότερα κρατικά αξιώματα, με αποκορύφωμα να γίνει μέγας βεζίρης το 1528. Υπήρξε ο μοναδικός στη μέχρι τότε οθωμανική ιστορία που είχε το δικαίωμα και την τιμή να έχει κρεμασμένες δίπλα στη σκηνή του έξι μαύρες αλογοουρές —το πολεμικό έμβλημα του σουλτάνου—, όσες και ο ίδιος ο σουλτάνος. Η οθωμανική κυβέρνηση είχε μεταβληθεί σε συγκυβέρνηση.

Στην προσωπική του ζωή, ο Ιμπραήμ ήταν παντρεμένος με τη Χατιτζέ, αδελφή του σουλτάνου. Την αγαπούσε αληθινά, ωστόσο, τις σεξουαλικές του ορέξεις τις ικανοποιούσε κι ένας σημαίνων έμπορος και διπλωμάτης, ο Αβίζε Γρίτι. Στο μεγαλύτερο μέρος της σταδιοδρομίας του, ο μέγας βεζίρης είχε τη σθεναρή υποστήριξη της πεθεράς του και μητέρας του σουλτάνου, Χαφσά, μιας δυναμικής γυναίκας που σπανίως έφευγε από το πλευρό του γιου της. Όταν πέθανε η Χαφσά, το 1534, μέσω του υπουργού Οικονομικών Ισκεντέρ Τσελεμπή κατηγορήθηκεο Ιμπραήμ ότι ήθελε να μοιραστεί το σουλτανάτο, κι αυτή ήταν η αρχή του τέλους του μεγάλου βεζίρη.
Στις 15 Μαρτίου, ο Ιμπραήμ δείπνησε μαζί με το σουλτάνο, όπως συνήθιζαν να κάνουν οι δύο άντρες, κι έπειτα κοιμήθηκε σ' ένα διπλανό δωμάτιο. Το επόμενο πρωί το πτώμα του βρέθηκε πεταμένο έξω από το παλάτι.
Τον είχαν στραγγαλίσει τη νύχτα.
Η εκτέλεσή του αποτελούσε επίδειξη δύναμης της Ρωξελάνας


Αυτή είναι η ιστορία της Ρωξελάνας της Βαλιντέ Χουρέμ της σκλάβας που έγινε αυτοκράτειρα
Mια ιστορία παράφορης αγάπης και δολοπλοκιών
Με τον Σουλεϊμάν έκανε άλλα δύο παιδιά τον Τζιχανγκίρ και την Μιχριμάχ.

Πέθανε στις 18 του Απρίλη το 1558 μάλλον απο καρδιά οκτώ χρόνια πριν τον σύζυγός της, που με τον θάνατό της βυθίστηκε σε μελαγχολία.
Το μαυσωλείο της είναι δίπλα σε αυτό του Σουλεϊμάν

Ο πρωτότοκος γιός της ο σεχζαντέ (διάδοχος) Μωάµεθ, πέθανε από ευλογιά στα 21 του χρόνια.
ο δευτερότοκος γιός της Σελήμ ανέβηκε στο θρόνο ύστερα απο πόλεμο δολοπλοκιών με τα αδέρφια του .
Ήταν λάτρης των απολαύσεων ενώ αδιαφόρησε πλήρως για τα στρατιωτικά.
Επηρεαζόταν εύκολα απο το χαρέμι του και το τάγμα των Γενιτσάρων.
Η θητεία του συμπίπτει με την απαρχή της παρακμής της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Επιχείρησε εκστρατεία εναντίον της Ρωσίας, η οποία απέτυχε παταγωδώς και στη συνέχεια κυρίευσε την Υεμένη. Παρα τις προειδοποιήσεις του Βεζύρη Μεχμέτ Σοκόλη κατέλαβε τη Κύπρο, το 1571, σφάζοντας μεγάλο μέρος του πληθυσμού. Αυτή η κίνηση είχε σαν αποτέλεσμα να συνασπιστούν οι μεγάλες Ευρωπαϊκές δυνάμεις, δηλαδή η Ισπανία, το κράτος του Πάπα,η Γερμανική Αυτοκρατορία, η Βενετία και η Μάλτα, και στη ναυμαχία της Ναυπάκτου να καταστρέψουν τον Τουρκικό στόλο.

Απεβίωσε στις 12 Δεκεμβρίου του 1574 μέσα στο λουτρό του ενώ βρισκόταν σε κατάσταση μέθης.
Η τούρκικη ιστοριογραφία του έδωσε το παρωνύμιο «Μάστ», που σημαίνει μέθυσος.




Υ.Γ. μόλις αντιλήφθηκα ότι υπάρχει κάποιος Τούρκος στην παρέα με τους εγγεγραμμένους αναγνώστες που προφανέστατα ξέρει Ελληνικά γιατί υπάρχουν ένα σωρό αναγνώσεις απο ip Τούρκιας.
και θα έχει ενδιαφέρον το σχόλιό του.


Mr Derkenar    please tell me your opinion on the text
Τhanks

26 σχόλια:

derkenar είπε...

Γεια σας. Αυτό ακολουθείται με ενδιαφέρον ένα blog. Δυστυχώς, για δεν ξέρω ελληνικά, προσπαθώ να καταλάβω τη γραφή με τη βοήθεια του Google Translate. Ίσως το κείμενο ήταν στα αγγλικά, θα μπορούσα εύκολα να σχολιάσω. Όσον αφορά τώρα, θα ήταν επαρκές. Αν μπορώ να βρω χρόνο για να μάθουν ελληνικά, στη συνέχεια, κάντε σχόλιο. Συγχαρητήρια και σας ευχαριστώ.

Δημιούργησα αυτή τη χρήση του Google μετάφραση του κειμένου. Λυπούμαστε για διαταραχές.

Πυρφορος είπε...

Γεια σου ρε φιλε Αρβανιτη.ΠΟΛΥ ωραιο κειμενο.Συνεχισε την καλη δουλεια ειμαι φανατικος αναγνωστης :)

LIFE BLOGGING TM είπε...

Πολύ ωραίο το άρθρο!

Πρέπει να ενημερώσουμε τους αναγνώστες ότι η συγκεκριμένη πανέμορφη ιστορία έγινε τηλεοπτική σειρά στην Τουρκία και πια ήρθε και στην Ελλάδα μέσω ενός εβδομαδιαίου περιοδικού! Έχει μεγάλο ενδιαφέρον και είναι πραγματικά μια "μαγική" δουλεία των Τούρκων... Αξίζει νομίζω!

minigreen είπε...

nice idea, thanks for sharing..

Ανώνυμος είπε...

Αρβανιτη, περασε ενας χρονος και δε βλεπουμε νεες καταχωρισεις...Τι γινεται, θα ανεβασεις τιποτα;

Το φανατικο κοινο σου

Ανώνυμος είπε...

ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΩ ΤΗΝ ΣΕΙΡΑ ΚΑΙ ΕΨΑΧΝΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΟΥΡΕΜ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΑ ΤΗΝ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ ΤΟΥ ΣΟΥΛΤΑΝΑΤΟΥ. ΚΑΙ ΤΑ ΒΡΗΚΑ ΟΛΑ ΕΔΩ ΣΑΝ ΣΤΑΓΟΝΕΣ ΑΠΟ ΑΡΩΜΑ ΣΕ ΜΠΟΥΛΑΚΑΚΙ. ΝΑΣΤΕ ΚΑΛΑ

Ανώνυμος είπε...

Ευχαριστούμε για τις πληροφορίες σας, και την γλαφυρότατη γραφή! ξερει κανεις πού μπορούμε να παρακολουθήσουμε με ελληνικούς υποτίτλους την σειρά;;

ianswer4u.com είπε...

Nice article... like it a lot ... keep writing

Ανώνυμος είπε...

Είναι κρίμα αυτό το εκπληκτικό blog να ανακαλύπτεται λόγω μιας σειράς, τουλάχιστον ελπίζω οι κύριοι και κυρίες που το ανακάλυψαν πρόσφατα να κάνουν ένα κόπο και να ρίξουν μια ματιά και στα υπόλοιπα άρθρα.

Ανώνυμος είπε...

Συμφωνώ απόλυτα.

Ανώνυμος είπε...

Πραγματι ανακάλυψα το blog σου απο μια σειρα αλλα θα εξακολουθησω να το παρακολουθω, γιατί κάνεις εξαιρετικό έργο φίλε μου.
Καλή συνέχεια

Ανώνυμος είπε...

Ένα αρκετά καλό και ψαγμένο άρθρο έχει και η Lifo σχετικά με τη ζωή στο χαρέμι, http://www.lifo.gr/guests/heavydutygoldfish/32700.
Το βρήκα ενδιαφέρον για την κατανόηση κάποιων συμπεριφορών μέσα στο σεράι.

Ανώνυμος είπε...

η ιστορια της οθωμανικης αυτοκρατοριας ειναι μια ιστορια ενδιαφερουσα που μεσα απο τους μυθους καλειται καποιος να εξαγει την ιστορικη πραγματικοτητα ... ενδιαφερον το αρθρο και σε εναν βαθμο αποτυπωνει την πραγματικοτητα για το κλιμα που επικρατουσε σε μια αυτοκρατορια που λιγο ελειψε να κατακτησει ολοκληρη την ευρωπη και που παντως παρα την αποτυχια της διαμορφωσε την μοιρα της ευρωπαικης ιστοριας. Ενδιαφερον το αρθρο , θα ηθελα να ενημερωσω οτι υπαρχει μια πολυ αξιολογη εκδοση ''η ιστορια της Οθωμανικης Αυτοκρατορια'' της Caroline Finkel για τους λατρεις του καλου ιστορικου βιβλιου

Ανώνυμος είπε...

κι ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο, ιστορική βιογραφία του Ιμπραήμ πασά που κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό με τίτλο "Ο Έλληνας βεζίρης: έργα και ημέρες του Ιμπραήμ πασά", έχει επίσης πολλές πολιτισμικές πληροφορίες, παραθέτει πολλά ιστορικά γεγονότα, στοιχεία για τον Σουλεϊμάν αλλά και στοιχεία για την οργάνωση και την κοινωνία της Οθωμανική Αυτοκρατορίας του 16ου αιώνα.

gera_ki είπε...

Να σας πω μια καλημέρα θέλω. Σας ανακάλυψα χθες και μ αρέσετε. Θα σας διαβάζω. Καλή σας χρονιά.

mixalis tsanaktsidis είπε...

για περισσότερες γνώσεις σχετικά με τον Σουλειμάν ( κυρίως για της εκστρατείες του ) θα βρείτε στον 1 τόμο του Κωνσταντίνου Σάθα.

Ανώνυμος είπε...

Μακρινε φιλε ειχα μια εργασια για το σχολιο(την ειδα τελευταια στιγμη)και με ΕΣΩΣΕΣ πραγματικα!!!!!!!!!!!!!!ευχαριστω πολυ σε εκανα bookmark (to block) σου και θα σε επισκευπτομαι τακτικα...;)

Γιωργος απο λημνο

Υ.Γ.Μπορει να κανω και προφιλ αλλα ειμαι ανονυμος τωρα γιατι δεν εχω χρονο...

Ανώνυμος είπε...

ΑΡΚΕΤΆ ΚΑΤΑΤΟΠΙΣΤΙΚΉ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΉ ΕΝΗΜΈΡΩΣΉ.

Ανώνυμος είπε...

Τελιες πληροφορίες

magdalini είπε...

και ερχωμαστε στο δια ταυτα μια κορη Ιερεα εκανε ενα σουλτανατο ανω κατω τους εκδικηθηκε για την προσωπικη της καταστροφη με τον καλυτερο τροπο...

Ανώνυμος είπε...

περισσότερο από όλους μου αρέσει ο Ιμπραήμ που ήταν ένας σπουδαίος άνθρωπος,έξυπνος,μορφομένος και παρόλο που ήξερε ότι θα πεθάνει αυτός συνέχισε να αποκτά όλο και περισσότερη δύναμη και εξουσία.

προσκλητηριο γαμου είπε...

Ενδιαφέρον άρθρο.

Ανώνυμος είπε...

ειναι πολυ ενδιαφερον να δει κανεις ολα τα παραλληλα ιστορικα γεγονοτα εκεινης της εποχης. Ο βασικος αντιπαλος του Σουλειμαν ηταν ο Καρολος Κουιντος, βασιλιας της ισπανοαυστριακης αυτοκρατοριας, μελος της δυναστειας των Αψβουργων. Αυτος ειχε την απιστευτη τυχη να αρπαξει το χρυσαφι των Ινκας και των Αζτεκων μεσω των κονκισταδορων του. Με το χρυσαφι των αμερικανων, ξεκινησε να στησει την ενωμενη ευρωπη κατω απο την απολυτη μοναρχια του, οπως κανουν σημερα οι γερμανοι. Αντεδρασαν οι Γαλλοι, οι Αγλλοι με τον Ερρικο τον Ογδοο και οι γερμανοι με τον Λουθηρο και τους προτεσταντες. Η μεγαλη αποστολη του Παργαλη Ιμπραημ, ηταν η Γαλλοοθωμανικη συμμαχια και η υποστηριξη των γερμανων προτεσταντων και της μεταρρυθμισης τους κατα της αντιμεταρρυθμισης που ξεκινησε ο Καρολος Κουιντος. Δηλαδη οι Οθωμανοι, οι Γαλλοι και οι Γερμανοι προτεσταντες εκαναν πολεμο με τους Παπικους, τους ισπανους, τους Αυστριακους, τους Μαλτεζους και τους Περσες. Επισης η αποστολη του Ιμπραημ ηταν να εξασφαλισει την διακριτικη ουδετεροτητα των Ενετων μεσα απο διμερεις εμπορικες συμφωνιες. Η αποστολη της Χουρεμ ηταν να εξασφαλισει με τις επιστολες της προς τον βασιλια της πολωνιας, την ουδετεροτητα του, αν οχι την υποστηριξη του, γιατι η Χουρεμ μπορει να ηταν ουκρανιδα στην καταγωγη, αλλα ηταν πολωνιδα υπηκοος, γιατι τοτε η ουκρανια ανηκε στην Πολωνολιθουανικη κοινοπολιτεια. Οι λογοι ειναι παντα η γεωπολιτικη, τα υπολοιπα ενια σαπουνοπερα.

Ανώνυμος είπε...

Ο Μεγαλοπρεπης σερνοταν απο τη μυτη απο μια γυναικα. Μαλλον εχουν δικηο οι πολεμιοι της σειρας στην Τουρκια. Τον παρουσιαζουν αδικο και αδυναμο.
Aπορω διοτι οι γειτονες δεν δυσφημουν τους ηγετες τους.Παντως τα καταφεραν μια χαρα τωρα.

Ανώνυμος είπε...

Ο σεναριογράφος της σειρας Σουλειμαν ο Μεγαλοπρεπής, μας παρουσιάζει τον σουλτάνο ως ένα αρρωστημένα εξαρτημένο άτομο.
Μπορούμε να φανταστούμε το...είδος της εξάρτησης, Κομψα το λέμε...έρωτα!
Μ αρέσει επίσης που για χρόνια δεν είχε επαφη με άλλες γυναίκες απο το χαρέμι!
Μάλλον θα ητανε πολυ ερωτευμένος!

Ανώνυμος είπε...

ωραιο αρθρο.αλλα πιστευω οτι η χουρεμ θα ηταν πανεμορφη για να την ερωτευτηκε