Απριλίου 25, 2006

Μικρασία 1922 (Η άλλη άποψη )







Το ενάμισι εκατομμύριο προσφύγων που κατέφυγαν στην Ελλάδα έφερε μαζί τους μνήμες αιώνων αλλά και αφηγήσεις πρόσφατης τούρκικης θηριωδίας. Στη Μικρά Ασία ο ελληνικός στρατός φεύγοντας άφησε στον ντόπιο πληθυσμό αναμνήσεις σκληρής κατοχής.

Για τους Τούρκους ο πόλεμος στη Μικρά Ασία ήταν πόλεμος απελευθερωτικός. Για τους Έλληνες που πολεμούσαν προχωρώντας πέρα από το Αφιόν Καραχισάρ και το Εσκί Σεχήρ ήταν πια πόλεμος σε ξένο έδαφος...


"Ο Μουσταφά Κεμάλ είχε προφητέψει ότι "ο αληθινός λυτρωτής ήλιος των Τούρκων θα έλαμπε με όλη του την μεγαλοπρέπεια την αυγή της επίθεσης".
Η επίθεση ξεκίνησε την 26η Αυγούστου 1922. Την ακολούθησε μια ημέρα που όλα έδειχναν ότι έχουν τελειώσει για τους Ελληνες όπως και η ελπίδα τους να ανατρέψουν την ιστορία χιλίων χρόνων επανεγκαθιστώντας την Ελληνική Αυτοκρατορία που θα περιελάμβανε και την Μικρά Ασία.
Ο Ελληνας διοικητής επιχειρήσεων της εμπροσθοφυλακής συνελήφθη και οι Ελληνες χωρίς αρχηγό άρχισαν να υποχωρούν προς τη Σμύρνη κάτω από την πίεση της Τουρκικής καταδίωξης.
Ο λόρδος Curzon, βρετανός γραμματέας των εξωτερικών ενημερώθηκε από τον Sir Ηorace Rumbold, τότε Υπατο Αρμοστή στην κατεχόμενη ακόμη Κωνσταντινούπολη, ότι οι Ελληνες διασκορπίστηκαν πλήρως αφήνοντας πίσω τους αηδιαστικές μαρτυρίες θηριωδίας και βαρβαρότητας.
Η Τουρκάλα συγγραφέας Halide Edib, που ακολουθούσε τον τουρκικό στρατό έμεινε άναυδη από αυτά που είδε. Περιγράφοντας την Αlasehir, μια μικρή πόλη κοντά στη Σμύρνη, έγραψε:
«Ούτε οι Έλληνες ούτε οι δικοί μας είχαν καιρό να θάψουν τους νεκρούς τους. Ο τουρκικός στρατός πάσχιζε να σώσει τις τουρκικές πόλεις από τη φωτιά. Ο Ελληνικός στρατός έτρεχε να δραπετεύσει από τις φωτιές που είχε ο ίδιος ανάψει και από τις κτηνωδίες. Και οι δυο πλευρές δε δείχνουν έλεος .... Γυναίκες σε κατάσταση υστερίας σκάβουν το έδαφος με τα δάχτυλά τους. Είναι σαν να έχει έρθει η κόλαση στη γη.
Όταν ο τουρκικός στρατός έφτασε στη Σμύρνη, η πόλη ήταν γεμάτη από Έλληνες πρόσφυγες της ενδοχώρας. Ένα μεγάλο άγημα του ελληνικού στρατού εγκατέλειψε την περιοχή λίγο πριν την άφιξη του τουρκικού στρατού. Ωστόσο, μερικά ελληνικά στρατεύματα έμειναν πίσω. Αυτά μαζί με χιλιάδες πρόσφυγες βρίσκονταν σε σύγχυση. Μερικοί πήδηξαν στο νερό σε μια προσπάθεια να φτάσουν τα Συμμαχικά πολεμικά πλοία που ήταν ακόμη στο λιμάνι.
Ο Μουσταφά Κεμάλ μπήκε στη Σμύρνη στις 10 Σεπτεμβρίου 1922 ως ήρωας των Τούρκων. Του διέθεσαν τον οίκο στον οποίο ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος είχε μείνει και είχε ποδοπατήσει την τουρκική σημαία κατά την είσοδό του. Μια ελληνική σημαία είχε απλωθεί πάνω στα μαρμάρινα σκαλοπάτια της εισόδου του οίκου και ο λαός περίμενε τον Μουσταφά Κεμάλ να περάσει από πάνω. Παρόλα αυτά εκείνος αρνήθηκε λέγοντας ότι η τιμή μιας χώρας δεν πρέπει να ποδοπατείται και ότι εκείνος δεν θα ακολουθήσει το λανθασμένο παράδειγμα του Κωνσταντίνου.
Σύντομα η Σμύρνη τυλίχτηκε στις φλόγες: οι Τούρκοι κατηγορούσαν για την πυρκαγιά τους Έλληνες και τους Αρμένιους, οι οποίοι με τη σειρά τους κατηγορούσαν τους Τούρκους. Κανένας από αυτούς που έβλεπαν την πύρινη λαίλαπα δεν μπορούσε να μαντέψει ότι μέσα σε λίγα χρόνια ο Μουσταφά Κεμάλ και ο Ελευθέριος Βενιζέλος, που θα επανεκλεγόταν στην εξουσία για μια ακόμη φορά, θα έκαναν ειρήνη"

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΑ ΤΟΥΡΚΙΚΑ

4 σχόλια:

  1. Ανώνυμος1:37 μ.μ.

    sic η περιγραφη..ανταξια τουρκικης προπαγανδας...καλο ειναι οσοι πιστευουν αυτες τις αηδιες και τις αποσιωποιησεις να πανε και στο ερζερουμ που υπαρχει ενα μουσειο γενοκτονιας τουρκων απο τους αρμενιους!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ανώνυμος4:44 μ.μ.

      Δεν είναι επιχείρημα σοβαρου ανθρώπου το: κι εσύ εκανες τα ίδια αλλού. Είναι επιχείρημα του Βαρβαρου

      Διαγραφή
  2. Ανώνυμος1:24 π.μ.

    Ειναι κοινο μυστικο οτι την Σμυρνη την εκαψαν οι Κουρδοι τσετες (ατακτοι). Αλλα αυτο το μυστικο για το οποιο δεν μιλαει και δεν γραφει κανεις ειναι το εξης: Η Σμυρνη ειχε τρεις συνοικιες: την Ελληνικη, την Αρμενικη και την Γαλλικη. Γιατι δεν καηκε και η Γαλλικη συνοικια μαζι με την Ελληνικη και την Αρμενικη. Γιατι στην προκυμαια "συνωστιζονταν" μονο Ελληνες; πως εφυγαν οι Γαλλοι πολιτες απο την Σμυρνη; γιατι οι Γαλλοι, οταν υποσχεθηκαν στον Κεμαλ την ακυρωση της συνθηκης των Σεβρων και του παραχωρησαν την Σμυρνη δεν επεβαλλαν στον Κεμαλ, χρονοδιαγραμμα ασφαλους αποχωρησης των Ελληνων πολιτων, οπως εκαναν για τους Γαλλους πολιτες; μηπως στην Σμυρνη μας εσφαξαν οι Γαλλοι;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ανώνυμος4:51 μ.μ.

    Ο πόλεμος κανει φριχτά πράγματα . Σε όλα τα στρατόπεδα υπήρχαν αθλιοι που έκαναν θυριωδίες . Εμείς έχουμε το καθηκον να λέμε την αληθεια ακομα κι οταν δεν μας συμφέρει . Εκαψε καλυβάκια άμοιρων απλων μουσουλμάνων και ο Βασιλόπαις Ανδρέας . Κάψανε κι οι Τούρκοι . Και πάλι οι πολιτικοί οι ίδιοι εξελέγησαν μετά. Λυπάμαι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή