Μαΐου 05, 2006

Βρίζοντας και πολεμώντας (Γεώργιος Καραϊσκάκης)

Τις προάλλες εκεί που έψαχνα να βρώ κάτι για την Επανάσταση του '21 έπεσα σε μια αναφόρά σχετικά με τον θάνατο του Καραϊσκάκη

Λέγεται ότι χτυπήθηκε απο φιλικό χέρι (χωρίς ποτέ να διευκρινιστεί) οτι είδε ποιός τον βάρεσε και τα τελευταία του λόγια του αθυρόστομου Καραϊσκάκη ήταν: "αν γίνω καλά θα τον χαλάσω εγώ αυτόν που με βάρεσε εάν ψοφήσω κλάστε μου το μπούτσο "

Μπορεί η εικόνα που έχουμε για τους ήρωες του '21 να είναι κομμάτι εξωραισμένη απο τα σχολικά βιβλία , η αλήθεια είναι ότι επρόκειτο για απλούς ανθρώπους που στην επικοινωνία τους δεν ήταν με το "σας" και με το "σείς" αλλα άνθρωποι όπως όλοι μας που σε κάθε ευκαιρία το έριχναν το γαμωσταυρίδι τους .





Ηταν εκείνος,  από τούς αρχηγούς του '21 που χαρακτηριζόταν περισσότερο απ' όλους για την ανεξέλεγκτη γλώσσα του ήταν ο Γεώργιος Καραϊσκάκης. Ορεσίβιος και αδρός, άνθρωπος που έζησε μέχρι τέλους της ζωής του τη φτηνή ειρωνεία όσων ήθελαν να θυμούνται πως ήταν «ο μούλος» «γιος της καλογριάς», βρήκε διέξοδο, για να ξεπεράσει την οργή του και να επιβληθεί σ' ένα δύσκολο γι' αυτόν κοινωνικό περιβάλλον, στον παραληρηματικό βωμολοχικό λόγο.Η βωμολοχία του ήταν τόσο συνεχής και έντονη που οι συναγωνιστές του χρειάστηκε να αποδεχθούν το ελάττωμα του αυτό ως «χούι», προκειμένου να μπορέσουν να συνυπάρχουν και να συμπολεμούν μαζί του.

Η αυτοσυγκράτηση αυτή δεν επιτυγχανόταν, πάντως, απ' όλους τούς συμπολεμιστές του και σ' όλες τις περιστάσεις. Να πώς απαντά ο Καραϊσκάκης στην πρόταση συμφιλίωσης που του στέλνει στα 1824 με επιστολή ο οπλαρχηγός της Ρούμελης Ν. Στορνάρης: «Γενναιότατε αδελφέ καπ. Νικόλα, ...είδα όσα με γράφεις. Έχει και τουμπλέκια [τουρκικά όργανα του ιππικού] ο πούτζος μου, έχει και τρουμπέτες [ελληνικά όργανα]. Όποια θέλω από τα δυο θα μεταχειρισθώ...». Η ανταπάντηση ήρθε στο ίδιο κλίμα: «Επειδή έχεις και τουμπλέκια και τρουμπέτες βάστα, λοιπόν, διότι ο πούτζος μας και με τουμπλέκια και με τρουμπέτες θέλει σε κυνηγήσει...».
Πραγματικό, όμως, ρεσιτάλ ύβρεων απίστευτης σύλληψης και γλαφυρότητας περίμενε τους Οθωμανούς συνομιλητές του, όταν αυτοί έρχονταν σε επαφές μαζί του σε περιόδους που ο Καραϊσκάκης δεν βρισκόταν στις συνηθισμένες μέχρι το 1825 γι' αυτόν συνδιαλλαγές μαζί τους για να κρατήσει το αρματολίκι των Αγράφων. Έτσι, στα 1823 ο Καραϊσκάκης λέει απευθυνόμενος στον απεσταλμένο του αρχηγού του τουρκικού στρατεύματος των Τρικάλων Σιλιχτάρ Μπόδα: «Έλα, σκατότουρκε... έλα Εβραίε, απεσταλμένε από τους γύφτους έλα ν' ακούσεις τα κερατά σας, -γαμώ την πίστιν σας και τον Μωχαμέτη σας. Τι θαρεύσετε κερατάδες... Δεν εντρέπεσθε να ζητείτε "από ημάς" συνθήκην με "έναν" κοντζιά σκατο-Σουλτάν Μαχμούτην -να τον χέσω και αυτόν και τον Βεζίρην σας και τον Εβραίον Σιλιχτάρ Μπόδα την πουτάνα!» (αντιγραφή απο το Ε της Ελευθεροτυπίας )



Το 1825, στην εκστρατεία της Μεσσηνίας, μάλλωσε με τον Κουντουριώτη και του είπε·
 — Ωρέ, Κουντουριώτη άκουγα και νόμιζα θα είναι όλο γιομάτο μυαλό το κεφάλι σου. Εσύ όμως έχεις τόσο μυαλό, όσο έχω 'γώ σπόρο στ'' αρχίδια μου!

Κάποτε στα χρόνια του εμφυλίου τον πέρασαν απο δίκη:

...και όταν εκείνος αρματωμένος παρουσιάστηκε μπροστά τους για να δικαστεί τους είπε: «Γιατί μωρέ με φέρατε εδώ; Ποιο παράνομο έκανα;» Εκείνοι κίτρινοι από ντροπή σαν είδαν την περήφανεια του, δειλά του είπαν: «Για τη γλώσσα σου θα σε δικάσουμε Καραϊσκάκη». και τότε εκείνος απαντά: «Φτου σας μωρέ, γιατί αν με δικάσετε για τη γλώσσα μου, εφτά ζωές να είχα, δεν θα τη γλύτωνα. Το έχω χούϊ μωρέ. Δεν είμαι όμως κακός Έλληνας εγώ».
Τότε ένας δικαστής του είπε: «Καραϊσκάκη σου είπαμε να το κόψεις αυτό το χούϊ».
Και ο Καραϊσκάκης απάντησε: «Κυρ - Πάνο είσαι περίπου 70 χρονών. Σου έχω πεί πολλές φορές να κόψεις το χούϊ που έχεις να γκαστρώνεις τις τσούπρες. Εσύ όμως δεν τόκοψες». Και συνέχισε: «Εσείς μωρέ δεν βλέπετε τις προστυχιές που κάνετε με τους αγάδες και τους μπέηδες;» Έκανε μεταβολή και έφυγε.

Η δίκη γελοιοποιήθηκε αλλά απόφαση έβγαλε. Να πως αναφέρεται στα Ελληνικά Χρονικά. (Είχαν βάλει την χερούκλα τους ο Μαυροκορδάτος και ο Γιαννης ο Ράγκος) .

«ο Καραϊσκάκης είχε κρυφήν ανταπόκοισιν με τους εχθρούς της πίστεως και της πατρίδος από τον Ομέρ πασάν εζήτησε μπουγιουρντί δια να γίνει καπετάνιος των Αγράφων. υπόσχετο εις τον εχθρόν να πιάσει την Τατάραιναν (το μοναστήρι της Τατάρνας) με χιλίους στρατιώτας και ευμβούλευε να έβγη ο αποστάτης Βαρνακιώτης μαζί με χιλίους εις το Ξηρόμερον; «υπέσχετο εις τον εχθρόν να τραβήξη προς εαυτόν στρατηγούς και χιλιάρχους Έλληνας εναντίον της πατρίδος.»

για να απαντήσει με επιστολή ο Καραϊσκάκης κάνοντας τους και πλάκα απο πάνω.

«έμένα η κακή τύχη μου και αρρώστησα οπίσω. Δεν ηξεύρω κιόλα από τα κρύα τα πολλά ήταν ή από τους αφορισμούς όπου μου εκάμετε, και σας παρακαλώ να με συγχωρέσει η Διοίκησις και όλοι οι χριστιανοί και να μου σταλεί και μια ευχή συγχωρητική παρά του αρχιερέως..»

Λόγια του


-Ήταν στα 1823. Ύστερα απ τη μάχη στο Κεφαλόβρυσο φέρνουν νεκρό τον ήρωα Μάρκο Μπότσαρη στο Μοναστήρι. Ο Καραϊσκάκης, που ήταν άρρωστος στο Μοναστήρι, σηκώθηκε απ το κρεβάτι του και ασπάστηκε το νεκρό με τούτα τα λόγια.:
«Άμποτε, Μάρκο ήρωά μου, να πάω κι εγώ από τέτοιο θάνατο».
Και ύστερα συμπλήρωσε μπρος στο νεκρό ήρωα:
«Ο Μάρκος ήτανε τρανός. Είχε μυαλό όσο κανείς άλλος. Καρδιά λιονταριού και γνώμη δίκηα σαν του Χριστού. Ούτε το δάχτυλό του δέ φτάνουμε εμείς»
-Στη διάρκεια μιας εκστρατείας που έκανε ο Καραϊσκάκης στη Ρούμελη το 1826 πιάνει χιονοθύελλα και οι στρατιώτες του έρχονται σε δύσκολη θέση από τρόφιμα. Τα παλικάρια αρχίζουν να διαμαρτύρονται στον αρχηγό τους και εκείνος, που συχνά έκανε αστεία, για να τους ξεγελάσει τους φωνάζει:
"Σφίξτε ορέ εσείς το ζωνάρι σας και βαρείτε την κοιλιά σας".
Γέλασαν οι Έλληνες πολεμιστές στο αστείο του Καραϊσκάκη και ξεχνώντας τη πείνα τους άρχισαν όλοι να φωνάζουν:
«Βαρούμε τη κοιλιά Καραϊσκάκη, βαρούμε τη κοιλιά Καραϊσκάκη»

-Στο μοναστήρι του Προυσού πεσμένος στο κρεβάτι απ' τη φυματίωση κατά το 1823 ο Καραϊσκάκης παροτρύνθηκε από κάποιο καλόγερο να τάξει στην Προυσιώτισσα ένα δώρο για να γίνει καλά.

"Τι να δώσω ορέ!... Δεν έχω τίποτε άλλο απ' το μουλάρι μου και το τάζω,"
είπε χαμογελώντας πικραμένα. Αφού βελτιώθηκε κάπως η υγεία του και του έπεσε ο πυρετός έδεσε το μουλάρι απ' την πόρτα της εκκλησίας χάρισμα στην Παναγία κι όπως' πάντα είπε τ' αστείο του:
«Που νά' ξερα εγώ Παναγιά μ' πως ήθελες του μπλάρι μ' για να με γιάν'ς τόσο καιρό».

«Ο καλός καπετάνος - έλεγε- πρέπει νάχη φρονήματα πετεινού , καλωσύνη σκύλου , παληκαριά και θεωρία λιονταριού , ύπνο και περπάτημα λαγού  και πονηριά γυναίκας » (Γ. Γαζής).

Ρώτησαν τον Καραϊσκάκη πώς μπορεί να εξουσιάζει κανείς τους Έλληνες. Αποκρίθηκε·
 — Όποιος θέλει να εξουσιάζη καλά τους Έλληνες, πρέπει νάχη στην πλάτη του ένα δισάκκι που να είναι γιομάτο διαόλους από πίσω, ο Χριστός μπροστά κι' ο παράς στη μέση. (Γ. Γαζής).


-"Όποιος γίνεται αφέντης χωρίς να γίνει δούλος, είναι μπάσταρδος αφέντης κι αλίμονο στο δούλο".

Αυτός ο άνθρωπος ήταν μοναδικός ο Μακρυγιάννης τον περιγράφει τέλεια νομίζω.

"'Οταν ζούσε ο Καραϊσκάκης όλοι αυτείνοι ούτε δια ψυχογυιόν δεν τον κάναν καμπούλι. Σκοτώνοντας ο Καραϊσκάκης, σκούργιασαν τα ντουφέκια τους, στόμωσαν τα σπαθιά τους. Τότε είδαμεν πόσα δράμια ζυάζει ο καθείς.
"

11 σχόλια:

  1. Ανώνυμος9:33 μ.μ.

    Καταπληκτικό αφιέρωμα! Πολύ μου άρεσε αυτή η πλευρά του Καραισκάκη, πολύ ανθρώπινη και χιουμοριστική. Θα γούσταρα να βγώ μαζί του για ούζο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Εγώ πάλι θα γούσταρα να βγω μαζί του για πόλεμο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ανώνυμος9:29 μ.μ.

    Την βρίσκω πολύ ενδιαφέρων την σελίδα αυτή την αναφορά στον Καραϊσκάκη και συμφωνώ ότι ήταν απλοί άνθρωποι σαν και εμάς.Καλό θα ήταν αντί να μας τους παρουσιάζουν σαν κάτι το άποιαστο να υπάρχουν κατά καιρούς τέτοιες αναφορές. Μόνο και μόνο για να καταλάβουν μερικοί ότι οι άνθρωποι που πολέμησαν για να είνα ελέυθερη αυτή η χώρα δεν ήταν τίποτε αλλο άπο απλούς καθημερινούς ανθρώπους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ανώνυμος3:27 μ.μ.

    Την βρίσκω πολύ ενδιαφέρων !!! την σελίδα ...

    άποιαστο ...

    ελέυθερη ...


    Αμαν πατριώτη, γράμματα !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ανώνυμος9:29 μ.μ.

    Εξαιρετική στρατιωτική φυσιογνωμία ο Καραϊσκάκης και οξύτατη! Από τις πιο ενδιαφέρουσες ιστορικές βιογραφίες! Γνωρίζει κανείς τι επιστράτευσε να γραφεί στην ταφόπλακα του ήρωα αυτού;;; !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ανώνυμος11:03 μ.μ.

    Καταπληκτικο αφιερωμα στον ηρωα!Δεν γνωριζα αυτη την πλευρα του Καραισκακη.Σιγουρα τωρα εχει ανεβει πολυ στα ματια μου γιατι κατα καποιον τροπο τον γνωριζω οπως πραγματικα ηταν ως χαρακτηρας και οχι "απροσωπα" μεσα απο τις σελιδες καποιου σχολικου βιβλιου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ8:40 μ.μ.

    Ρε φίλε γιατί δεν γράφεις κάτι για το Βελουχιώτη? Είδα ποστ σε φορουμ σου. Δεν ήταν ούτε πούστης όπως οι ηγετικές πουτάνες του "Κ"ΚΕ διέδιδαν ούτε και ανίκανος απ' τις κλωτσιές που στις φυλακές οι αδελφές οι μπάτσοι ρίχνανε στ' αρχίδια... Είχε και κόρη που γεννήθηκε το 1945. Δες εδώ: www.andistasi.gr. Είναι φυσικό να ήθελε ως ένα σημείο ο ίδιος να το αποκρύπτει αυτό για λόγους προστασίας, αφού ήξερε πως είχε πολλούς εχθρούς αλλά και ψεύτικους φίλους, που θα μπορούσαν να την κυνηγήσουν... Επίσης αν δεν κάνω λάθος, γιατρός δεν είμαι, αλλά αν του σπάγανε τα αρχίδια θα είχε και άλλες επιπτώσεις. Τα αρχίδια δεν παράγουν μόνο σπέρμα... Επίσης πιστεύω πως πάνω από όλα ήταν κομμουνιστής. Ο Άρης πίστευε στην εργατική εξουσία! Δες λίγο τη ζωή του πριν τον πόλεμο, το άρθρο του στο Ριζοσπάστη - απολογία για τις κλοπές του, αλλά και την επιστολή στην ΚΕ του ΚΚΕ μετά τη βάρκιζα.

    ΖΗΤΩ Ο ΑΡΗΣ ΒΕΛΟΥΧΙΩΤΗΣ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ανώνυμος1:59 μ.μ.

    Φίλε συντάκτη κάνεις ένα σημαντικό λάθος στο σχόλιο σου στην αρχή του κειμένου. Επί τουρκοκρατίας οι Έλληνες σεβόταν πάντα τα θεία και δε βλαστημούσαν (όπως σχολιάζεις: "..το έριχναν το γαμωσταυρίδι τους .")Αντίθετα προσκυνούσαν με ευλάβεια όπως φαίνεται και στο ιστορικό κείμενο που παραθέτεις. 'Αλλο πράγμα το να βρίζεις και να προσβάλεις πρόσωπα και καταστάσεις (ή την πίστη αλλόθρησκων) και άλλο να καταφέρεσαι εναντίον της δική ΣΟΥ πίστης με βλαστήμιες.
    Δυστυχώς αυτό είναι προνόμιο Κυρίως της περασμένης γενιάς των πατεράδων μας καί όχι των απανταχού ΗΡΩΩΝ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Ανώνυμος12:41 μ.μ.

    Καραϊσκάκη έμεινες για πάντα στην ιστορία και προσωπικά είμαι περίφανος που είμαι Έλληνας. Αλοίμονο στις κότες που κυβερνούν σήμερα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Ανώνυμος1:25 π.μ.

    Έχουμε τόσους αγωνιστές γνωστούς και αγνώστους για την ελευθερία της πατρίδας . Δυστυχώς όμως γνωρίζουμε τόσα λίγα γι ΄ αυτούς , εώς και τίποτα . Υπεύθυνοι είμαστε όλοι μας . Κυρίως οι Έλληνες πολίτες .

    ΑπάντησηΔιαγραφή